Kijk eens aan, een nieuwe blog is geboren. Vanaf nu dus geen blogposts over Paleo meer op deze blog 
Waarom? Wel ik krijg eigenlijk best vaak vragen over Paleo, dus ik wil er graag meer over schrijven. Ik vind het ook plezant om mijn eigen avonturen in Paleo bij te houden, het helpt me om alles te structureren en ook te leren uit mijn eigen fouten. Ik doe het al een paar maanden in een schrift, maar eigenlijk dit echt wel nuttig voor iedereen die in Paleo geïnteresseerd is. Er zijn nog vrij weinig Nederlandstalige blogs, al helemaal niet in Vlaanderen, dus daar is zeker nog ruimte voor lijkt mij. En als ultieme doel wil ik natuurlijk graag anderen (jij misschien?) inspireren om zelf ook gezonder te gaan eten en leven.
Alleen, ik heb niet het gevoel dat op deze blog echt plaats is voor blogposts over Paleo. En een onderwerp zo uitgebreid als Paleo, dat verdient eigenlijk wel zijn eigen blog vond ik. Paleo+ wordt dus mijn blog over de Paleo-levensstijl. Over wat ik eet, en waarom, maar ook over de andere paleo-gedachtes: stress-vrij leven (zo goed en zo kwaad als het kan), goed slapen, voldoende bewegen (en liefst ook wat sporten), … Paleo met een dikke plus dus.
Meer weten? Lees hier verder!
(Hier gezien en meteen opgeslagen om later tot een eigen blogpostje te verwerken.)
De laatste tijd graaf ik diep in mijn eigen gedachten, gewoontes,… : wie ben ik eigenlijk, waar wil ik naartoe, waar ben ik goed in en waarin niet, en waarin wil ik beter worden? Boeken als “Business Model Generation – You” kunnen daar enorm bij helpen (review onderweg), maar ook gerichte vragen zoals die hieronder leveren soms een nuttig inzicht. Dus bij deze…
1. How old would you be if you didn’t know how old you are? / Hoe oud zou je zijn als je niet wist hoe oud je effectief bent?
Moeilijk. Toen ik 15-20 was vond ik mezelf altijd heel volwassen. Bullshit natuurlijk. Ondertussen ben ik 25 en ik had gedacht de zaken ondertussen toch meer op een rijtje te hebben. Niet dus. Maar bon, als ik het zo hoor bij mijn leeftijdsgenootjes vergaat het hen net zo. Laat ons dus maar zeggen dat ik me niet ouder en jonger voel dan de rest, 25 lijkt me best ok.
2. Which is worse, failing or never trying? / Wat is erger: falen of niet proberen?
Da’s een simpele vraag natuurlijk, niet proberen is altijd erger. In de praktijk ligt dat iets moeilijker en moet ik mezelf hier heel vaak aan herinneren. Anders blijf ik maar dromen en denken, maar dat levert niets op…
3. If life is so short, why do we do so many things we don’t like and like so many things we don’t do? / Als het leven echt zo kort is, waarom doen we dan zoveel dingen tegen onze zin, en ondernemen we zo weinig wat we wel graag doen?
Omdat het moet? Omdat “de mensen” dat van ons verwachten? Omdat het makkelijker is om gewoon normaal te doen? Omdat we het lef niet hebben om te doen wat we willen doen?
Ik weet ook wel dat ik af en toe toch dingen tegen mijn goesting zal moeten doen. Opruimen, de vloer kuisen, de was doen en de kattenbak leegmaken, dat moet helaas ook gebeuren… Maar over het algemeen geloof ik wel dat je je dromen kan waarmaken en je kan rondkomen door te doen wat je graag wil doen. En ja, soms wil dat zeggen dat je misschien een iets lagere levensstandaard moet opzoeken, maar als dat je gelukkig maakt lijkt me daar niks mis mee.
4. When it’s all said and done, will you have said more than you’ve done? / Als alles achter de rug is, heb je dan meer gehandeld dan je hebt gesproken?
Goh, ik hoop dat alles nog lang niet achter de rug is en dat ik dus nog meer dan genoeg kansen heb om te doen. Tot nog toe heb ik misschien wel meer gepraat en minder mijn dromen waargemaakt. Maar bon, weten wat je dromen zijn, da’s ook niet altijd zo makkelijk natuurlijk… Hier wordt aan gewerkt!
5. What is the one thing you’d most like to change about the world? / Wat zou je het liefst aan de wereld willen veranderen?
Genoeg eten en drinken voor iedereen, dat lijkt me me wel mooi. Wereldvrede ook natuurlijk.
Alle hop, ik kijk al uit naar de volgende serie op Ann’s blog.
Uit Simplify Your Life (Flow): ” … Romans prikkelen de verbeeldingskracht. Je leest wat personages drijft en welke keuzes en fouten ze maken. Zo ga je meer mogelijkheden zien en creatiever nadenken over je eigen levenspad. Ook oefen je jezelf in tragiek. En een van de kenmerken van tragiek is dat je nooit goed kiest. Je leert dat perfectie niet bestaat, waardoor je je makkelijker bij gemaakte keuzes kunt neerleggen en je niet krampachtig door het leven hoeft.”
Perfectie bestaat niet. DE juiste keuze bestaat niet. Ik heb het daar moeilijk mee. Ik moet de komende twee weken een moeilijke beslissing nemen. En er zijn drie opties. Alledrie met risico’s en onzekerheden die ik moeilijk tegen elkaar kan afwegen. Wat ik ook kies, ik ga pas nadien weten of het niet de verkeerde beslissing was. En dan nog mijn beslissing omkeren, da’s natuurlijk moeilijk. Niet onmogelijk allicht, maar toch moeilijk. Want dan is die schrik daar weer, wat gaan De Mensen daarvan denken?
Maar goed. Perfectie bestaat dus niet. DE juiste keuze bestaat niet. Ik probeer het te onthouden.
Durven bloggen ook als het niet goed gaat, ook als je twijfelt, ook als je eigenlijk niet echt durft, ik heb daar bewondering voor. Zoals Lilith, of Elizabeth. Echt, straffe madammen. Ik wou dat ik het ook kon, me zo kwetsbaar opstellen.
Het hoeft niet eens per sé op de blog, maar als ik het in “real life” zou kunnen, dat zou al de max zijn. Ik ben onlangs begonnen met iets nieuws, maar het is echt een lange termijn plan. Voorlopig is het vooral veel kennis vergaren en nog maar weinig doen. En ik durf er tegen niemand iets over zeggen. Mijn lief weet ervan, en een stel goeie vriendinnen. That’s it.
Nochtans zit ik niet in met het project zelf, ik geloof wel dat ik mijn idee kan waarmaken. En als het toch mislukt, dan is er ook niks verloren eigenlijk. Maar ik heb schrik. Schrik wat “de mensen” gaan zeggen als ze horen wat ik ga doen. Schrik dat ze het belachelijk zouden vinden. Schrik dat ze zouden denken dat ik dat toch niet kan. Schrik dat ze denken dat het niks voor mij gaat zijn. Schrik dat ze totaal niet snappen waarom ik dat nu wil doen. Schrik dat ze niet snappen waarom ik denk dat ik het kan doen.
Ik weet dat het hypocriet is, want ik vind dat stom om je iets aan te trekken van wat de andere mensen denken. Meestal trek ik mij daar ook echt helemaal niks van aan, maar dit is zo belangrijk voor mij. Zo belangrijk dat ik misschien schrik heb dat een negatieve mening mij gaat doen afzien van mijn plan. Nochtans kan ik echt wel heel wat feedback gebruiken. Dus ik zou er beter wel met mensen over praten.
Maar die onzekerheid hé, die knaagt.
(Sorry aan iedereen die nu curieus is…)
Gastbloggen op Bloovi, het is eens iets anders hé! Vorige week vroeg Gerrit mij plots of ik meewilde naar een screening van The Startup Kids bij Idealabs in Antwerpen. Awel ja, waarom niet? Ik ben niet echt thuis in het wereldje van startups maar het interesseert me wel. Een goed moment dus om er wat meer over te leren, en leuk om eens over iets anders te bloggen, dat ook!
In de documentaire vertellen de stichters van onder andere Vimeo, Soundcloud, Kiip, InDinero en Dropbox over hun startups en wat ze met vallen en opstaan hebben geleerd door de jaren heen. En de investeerders kwamen ook aan bod om hun kant van het verhaal te doen.
Meteen ook de trailer hieronder dumpen, zodat je zelf ook al een beeld kan krijgen van de film:
Enkele tips die we hebben onthouden: Voor het geld of de faam moet je het zeker niet doen, vergeet niet om ook nog van het leven te genieten en falen is altijd een optie. Weinig nieuws dus. Wie echt praktisch advies verwacht, of meer wil weten over startups in Europa: vergeet het maar.
Maar wie inspiratie of motivatie zoekt om zelf ook een startup te beginnen, wie jongeren wil motiveren om zelf te gaan ondernemen: dit is de film die je moet hebben. Het enthousiasme en de gedrevenheid van de entrepreneurs geeft je zin om meteen zelf iets te gaan opstarten!
Maar goed, de blogpost op Bloovi ging dus niet echt om de film, wel over de superinteressante Q&A achteraf. Jammer dat die Q&A niet nog wat langer duurde, ik had best wel meer willen horen!
Blij dat ik ben langsgeweest dus, ‘t was een interessante avond, en ook al is het startupleven misschien niet meteen iets voor mij, het zet me in ieder geval wel aan het nadenken!
PS: mijn blogpost bij Bloovi kan je hier lezen.
Elders op ‘t internet
